ตัวอักษรของ “นิ้วกลม” : อาจารย์ในหนังสือ

ผมกำลังเล่นสนุกอยู่กับหนังสือเล่มหนึ่ง

เป็นผลงานใหม่ล่าสุดของนักเขียนอารมณ์ดี มีแฟนคลับระดับหากต้องตอบจดหมายทั้งวันคงไม่ต้องเอาเวลาไปทำอะไรกิน
เขาคือ “นิ้วกลม”
ส่วนหนังสือเล่มใหม่นั้นชื่อ “อาจารย์ในร้านคุกกี้”
ที่กำลังบอกว่าเล่นสนุกอยู่ คือ ในระหว่างอ่าน 39 บทความ หรือ 39 เคล็ดวิชาแห่งความสุขและแรงบันดาลใจที่นักเขียนผู้นี้กำลังร่ายอยู่นั้น ผมจะมีปากกาติดอยู่ในมือด้ามหนึ่ง อ่านไป เจอประโยคที่คิดว่า “คม” ถูกใจแล้วจะขีดเส้นใต้ไว้ จากนั้นจะลองเปรียบเทียบกับ “คำคม” ท้ายบทความแต่ละบทที่ทางทีมงานผู้จัดทำหนังสือคัดสรรมา
คำคม เป็นอะไรที่คมจริงๆ เพียงแค่ประโยคสองประโยค บางทีก็ทำให้ผู้อ่านลุกตื่นขึ้นมาทำอะไรสักอย่าง หรือไม่ก็ทำให้อารมณ์ดี ยิ้มได้ขึ้นมาในฉับพลัน ไม่เชื่อ ลองอ่านที่ผมได้เล่นสนุกจากหนังสือเล่มนี้

“ทำงานก็ต้องแบบนี้แหละ อย่าเอาตัวเองไปไว้ในที่ปลอดภัย ถ้ารู้สึกปลอดภัยเมื่อไหร่ ก็แปลว่าเมื่อนั้นเราเริ่มนิ่ง เริ่มหยุดพัฒนาแล้ว”
“ทุกความคิดนั้นมีหน่อดีๆ ให้หยิบมาพัฒนาต่อ แม้มันอาจจะยังไม่ใช่ไอเดียที่ดีเลิศสมบูรณ์ แต่ถ้าเรายังไม่หยุดคิดมันก็จะดีขึ้นเรื่อยๆ”
“โลกที่ไม่มีปัญหาคงมีแต่ในหนังโฆษณาแอนิเมชั่น โลกจริงๆ ที่มนุษย์อยู่อาศัยล้วนเต็มไปด้วยปัญหาและสิ่งที่ไม่ถูกชะตากับเรา แต่สิ่งเหล่านั้นอาจถูกปรับเปลี่ยนให้เป็นเรื่องดีได้ ขอเพียงแค่เราไม่เอาแต่นั่งบ่นก่นด่าและเพิ่มความเกลียดชังใส่มันทุกวัน”
“ชัยชนะที่ไม่ธรรมดา มาจากวิธีการที่ไม่ธรรมดาเช่นกัน”
“เราไม่เคยเสียดายเวลาที่ใช้ไปกับสิ่งที่เราอยากทำ แต่มักจะเสียดายย้อนหลังเมื่อใช้มันทำในสิ่งที่ไม่อยากทำจริงๆ”
“คำว่าแพ้นั้นไม่ควรหลุดออกมาจากปากของเรา และไม่ควรให้ใครมาจับเราแพ้ แต่เราน่าจะสู้อย่างถึงที่สุด สู้แบบลืมคำว่าแพ้”
“การเริ่มต้นมันยากและต้องใช้พละกำลังมาก เราไม่ควรเริ่มต้นในสิ่งเดียวกันสองครั้ง สามครั้ง ไม่ควรเริ่มมันบ่อยๆ”

นี่เป็นเพียงส่วนเสี้ยวที่ผมได้จากการเล่นสนุกในการอ่านหนังสือของ “นิ้วกลม”
ว่ากันโดย “ธีม” ของหนังสือเล่มนี้ ผู้เขียนได้นำพาผู้อ่านไปรู้จักอาจารย์ของเขา เป็นอาจารย์ตั้งแต่สิ่งละอันพันละน้อย ไปจนถึงบุคคลผู้มีตัวตนจริง มีชื่อเสียงระดับโลก
นิ้วกลมเรียนรู้จากอาจารย์เหล่านั้น ผมเรียนรู้จากหนังสือของเขาอีกทีหนึ่ง
ผมชอบมุมมองของนิ้วกลมในการทำงานชุดนี้ การมองโลกในมุมที่คนอื่นไม่มอง ช่วยทำให้ชีวิตเจอเรื่องแปลกใหม่ น่าตื่นเต้น น่ามีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ต่อไปเสมอ
ไม่เชื่อลองอ่านส่วนหนึ่งจากคำนำ “ก่อนเสิร์ฟคุกกี้” ของเขา…

“ในโลกที่หลายคนบ่นกันหนาหูว่ามันน่าอยู่น้อยลงเรื่อยๆ ใบนี้
มีทั้งหมอกควัน มลพิษ คนคิดร้าย และอะไรแย่ๆ อีกมากมายหลายสิ่ง
เป็นเรื่องจริงว่า โลกนี้มี “มุมลบ” ไม่ใช่น้อย
แต่บางมุมเล็กๆ ของโลกใบเดียวกันนี้ ก็ยังมี “ร้านคุกกี้” ตั้งอยู่ด้วย
วันที่เจอโลกในแง่ลบ ยังมีร้านคุกกี้ให้หลบเข้าไป
ในนั้นมีคุกกี้อร่อยๆ กลิ่นหอยฉุยของเนย
รสหวานของน้ำตาล ลมพัดผ่านเย็นสบาย
โลกไม่เลวร้ายเกินไปหรอกมั้ง ตราบที่เรายังมีร้านคุกกี้
เพราะตอนนี้ โลกจึงต้องการร้านคุกกี้อีกหลายร้าน
ขอต้อนรับคุณผู้อ่านสู่ร้านคุกกี้
ในร้านนี้มีอาจารย์หลายท่านแวะเวียนมา

เชิญสนทนาให้อร่อยครับ”
ผมแวะมาสนทนากับตัวอักษรของ “นิ้วกลม” แล้ว รู้สึกดี ได้แรงบันดาลใจอะไรหลายอย่างให้มาคิดต่อยอด
ขอโทษสำหรับผู้ที่รักหนังสือ เพราะหากใครมาเห็น “อาจารย์ในร้านคุกกี้” เล่มที่ผมอ่าน อาจต่อว่า ทำไมใจร้ายกับหนังสือจัง ขีดฆ่า ขีดเส้น เขียนอะไรต่อมิอะไรไม่รู้เต็มไปหมด
นั่นแหละครับ ผมกำลังสนทนากับอาจารย์ในหนังสือ
คอลัมน์ อาทิตย์เที่ยงวัน
โดย เชตวัน เตือประโคน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s